خرید بک لینک

درباره سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

The most destructive manifesto of love-3

حالم از آنچه فكر مي كردم خيلي خراب تر شده. اعتراف مي كنم كه موجود به شدت ضعيفي هستم. اتفاقات اين هفت هشت ماهه اخير مرا ذره ذره كه نه، خروار خروار از تو خورد و خالي كرد. پوسته اي بيش نيستم حالا. اين ضر

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-4

صبح برفی امروز را با رفیقی بی خیال گذراندم. با کسی که همین طوری از سر استیصال به اش پیام دادم پنجشنبه به کتابخانه می آید یا نه و او گفت چرا نرویم به خانه ی او؟ دل به دریا زدم و تو برف سیگارکشان رفتیم

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-5

منگ ام از ضربه اي كه دو سه روز است محكم به سر همه مان فرود آمده، ضربه كه چه عرض كنم؟ كوه فاجعه. اشك ام تمامي ندارد و گفتن از آن درد سينه ام را مي فشارد. چرا قادر فكر مي كند كه مي سازيم با اين چيزها و

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-6

انگار که خواب ام همان خوابیدن دختر پنج ساله ای باشد کنار پدر، توی اتوبوسی که از باجگیران می رفت به طرف مشهد. انگار من پدرم باشم و شوپن من باشد. آن روزها پدرم جوان تر از حالای من بود. اما مثل من سودایی

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-7

آنقدر از خرد شدن و فروپاشي گفته ام كه ديگر اين جا اين كلمات را از اصالت و اعتبار انداخته ام. هميشه يكي هست كه از آن ديگري در باختن نرد دل جلوتر تر است و هميشه من همان بوده ام كه نهايتا بيشتر خواسته مع

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-8

قادرجانم، باید از روزهای خوب هم نوشت. روزهای با تو بودن کی بد بوده جان دلم؟ اگر تلخی بوده از من بوده. هر که حالا صورت گل انداخته ام را ببیند لابد می فهمد این همه خوشبختی از کجا آمده. چشم هام می خندد و

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-9

ديگر حتي از پشت تلفن هم مي داني كه من در شب بي پايان آن چشمهای سياه افتاده ام و بيرون نمي آيم. از همه كنده اي مرا و به خود خو داده اي. جَلد توام حالا. به من پر سيمرغ هم بدهند از پيشت جايي نمي روم. با

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-10

خوب است که این جا هست؛ جایی که می توان سفره ی شکوه و ناله باز کرد و هی گفت و گفت. لابد در کتاب سیر و سلوک عشاق فصلی هم هست که به سکوت اختصاص دارد و من حالا به آن فصل رسیده ام. دهان می بندم و لال می شو

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

The most destructive manifesto of love-11

رفتم به طرف درهای بازمانده میان مان. تو یکی را بسته ای. باقی را هم نادیده می انگاری. نادیده انگاری! این عبارت آشنا نیست برایت؟ زمانی مقاله ای با این عنوان از تو خواندم. حالا خودم مشمول آن نوازش ویژه ا

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

همیشه در مراجعه!

خب دیگر دخترجان! بلند شو و کمرت را سفت ببند برای مجادله های تازه. حقیقتا گل گفت: زنده بودن که خود مجادله است. جالب است که بعد از آن عشق بازی های کوتاه و نیمه کاره، افتادی دوباره توی قطار وحشت وراهی هم

برچسب: نویسنده: رضا میرزاده تاريخ: دوشنبه 19 اسفند 1398 ساعت: 4:10

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه